De juf begrijpt mijn kind niet.

De juf begrijpt mijn kind niet.

De eerste dag van een nieuw schooljaar. Je kind heeft er zin in. De vakantie was leuk maar ook lang en zelfs je kind is nu wel weer toe aan de rust en regelmaat van alledag.

Dus ‘s ochtends vertrekken jullie met een rugtas met bekers, lunchtrommels en vol goede moed naar school om kennis te maken met de nieuwe juf.

Na een goed begin komt je kind een paar dagen later sip thuis. De juf was boos geworden omdat je kind niet op tijd op zijn stoel zat na de pauze. Je praat met je kind en na een kwartiertje en een glaasje limonade is het weer over. Helaas blijkt het echter niet de laatste keer. Steeds vaker krijg je een kind mee naar huis dat sip, verdrietig en moe is. Je besluit een gesprek aan te vragen met de juf.

Tijdens het gesprek krijg je te horen dat je kind niet goed oplet tijdens de les, vaak slecht luistert naar correcties en andere kinderen ook van het werk houdt. Dat is schrikken. Je weet niet goed hoe je moet reageren. Je weet heus wel dat je kind geen stille Willie is en af en toe moeite heeft zich te concentreren, maar in eerdere groepen was dat nooit zo’n probleem.

Als je dit aangeeft, zegt de juf dat gezien de leeftijd, de verwachtingen ten aanzien van het gedrag in de klas wel omhoog zijn gegaan. Ook zegt ze dat andere kinderen daar prima mee om kunnen gaan.

Een strengere aanpak?

Met die boodschap ga je naar huis, je hoofd vol vragen. Je bespreekt het met je partner. Die snapt wel een beetje wat de juf bedoelt. Misschien moet je kind gewoon wat strenger aangepakt worden. Je praat opnieuw met je kind en legt uit dat het heel belangrijk is dat het belangrijk is om stil te zitten in de klas en goed naar de juf te luisteren.

Het helpt niks. Je ziet je kind zienderogen ongelukkiger worden. Een nieuw gesprek met de juf lost niets op. Ze lijkt niet te begrijpen dat jouw kind nu eenmaal is zoals hij is. Sterker nog, het lijkt wel of de juf een hekel heeft aan je kind. Wat nu? 

Begrip voor beide kanten

Helaas is dit een veel gehoord probleem. Ouders willen het beste voor hun kind en voelen zich niet gehoord wanneer het hun kind niet lukt binnen de lijntjes te lopen terwijl onderwijzers elke dag weer moeten proberen om alle kinderen in de steeds groter wordende klassen te managen en kennis bij te brengen. Voor beide kanten is begrip op te brengen maar daarmee is het probleem nog niet opgelost. 

Mismatch

Allereerst is het belangrijk om vast te stellen wat nu precies het probleem is: is het je kind, de drukte in de klas, een combinatie of iets anders? En het klinkt gek, maar bedenk ook dat er ook gewoon een mismatch kan zijn tussen je kind en de juf. Het is onrealistisch om te verwachten dat de juf ieder kind even leuk en makkelijk vindt. Het mag echter niet zo zijn dat de kwaliteit van het onderwijs voor jouw kind hierdoor wordt beïnvloed.

Houd je hoofd en het gesprek open

Probeer geen schuldige te zoeken. Het is namelijk niet interessant of het de schuld is van het gedrag van je kind of het feit dat de juf er niet mee om kan gaan. Het zoeken naar een gezamenlijke oplossing is het belangrijkste en dat kan alleen wanneer je zowel je hoofd als het gesprek open houdt. Door een verhitte discussie aan te gaan creëer je een vijandige sfeer waar niemand beter van wordt. Dat wil uiteraard niet zeggen dat je je de kaas van het brood moet laten eten. Jij, als ouder, hebt het belang van je kind als hoogste prioriteit en mag best wat begrip afdwingen voor de situatie van jouw kind. Als je er samen niet goed uitkomt, kun je vragen om een onafhankelijke derde bij het gesprek te hebben. Vaak is er op school een pedagogisch ondersteuner die hierbij behulpzaam kan zijn.

Water bij de wijn

Vaak is het moeilijk om het probleem helemaal op te lossen. Je kind is wie hij of zij is en dat zal voor de juf soms lastig zijn. Beide partijen zullen water bij de wijn moeten doen om toch fijn samen te werken. De juf zal af en toe moeten accepteren dat jouw kind wat meer kletst of wiebelt en je kind zal af en toe wat harder zijn best moeten doen om de rust te bewaren. Nu kan dat voor een kind heel moeilijk zijn. Voor kinderen met AD(H)D is dat soms bijna ondoenlijk. Vraag ook hierbij hulp. Is er een rustig plekje waar je kind kan zitten? Mag je kind af en toe even extra naar buiten om een rondje te rennen? Wat jullie ook afspreken, laat een gezonde en veilige leeromgeving voor het kind altijd het uitgangspunt zijn.